Geestelijk denken

Geestelijk (leren) denken door gebruikmaken van vergelijkingen

Jezus verklaart aan ons de geestelijke wereld door middel van vergelijkingen.
Zonder deze uitleg kunnen wij ons van deze onzichtbare dimensie niet of nauwelijks een voorstelling maken.
Maar door voorbeelden uit de zichtbare wereld te nemen, legt Hij de geestelijke werkelijkheid uit aan zijn toehoorders en daardoor ook aan ons.

Tot aan de tijd waarin Jezus zijn opdracht op aarde uitvoert, is deze geestelijke wereld voor de mens verborgen geweest, want hij mist de nodige kennis hierover.
Dus kan hij de oorzaken van goed en kwaad niet of niet goed onderscheiden.
De mens weet daardoor niet wie God werkelijk is en hij kent ook niet het wezen en de invloed van Gods tegenstander, satan.
Daarom worden (daden en invloed van) beiden vaak door elkaar gehaald, vooral in die zin dat aan God ook het kwade wordt toegeschreven.
In de Bijbel vinden we daarvan diverse voorbeelden.

Het woord ‘vergelijking’ is een vertaling van het Griekse woord ‘parabolē’, wat kan betekenen:
het ernaast leggen of werpen, het vergelijken, beeld, gelijkenis, parabel of spreuk.
Het woord is samengesteld uit de woorden para (bij, naast) en ballein (werpen, plaatsen).
Het is dus letterlijk iets dat erbij geplaatst wordt en wat er dan mee vergeleken wordt.
Het Griekse woord komt overeen met het Hebreeuwse ‘masjal’, dit is illustratie, spreuk, fabel of raadsel.

Wij kiezen voor het woord ‘vergelijking’ omdat Jezus natuurlijke en geestelijke dingen met elkaar vergelijkt en zo tot een verklaring van de laatstgenoemde komt.
De meeste Nederlandse Bijbelvertalingen gebruiken het woord ‘gelijkenis’.