Openbaring

Openbaring 18:17-19
De invloed van Babylon op andere religies

Maar in één uur tijd is heel je grote rijkdom vernietigd."
Alle stuurlui, iedereen die op Babylon vaart, het scheepsvolk en alle anderen die op zee werken, bleven op een afstand en riepen toen ze de rook boven haar zagen opstijgen: "Welke stad is er aan die grote stad gelijk?"
Ze wierpen stof over hun hoofd, treurden en rouwden, en riepen: "Wee! Wee grote stad! Iedereen die schepen op zee had, dankte zijn rijkdom aan haar schatten.
Maar in één uur tijd is zij te gronde gericht."

Want in één uur is verwoest de zo grote rijkdom, en iedere stuurman en hele op de schepen de menigte en zeelieden en zovelen als de zee bewerken, van veraf stonden.
En zij riepen, ziende de rook van de verbranding van haar, zeggende: wie (is/was) gelijkend op de stad grote?
En zij wierpen stof op de hoofden van hen en zij riepen, wenende en treurende, zeggende: wee, wee de stad grote, in welke zich hebben verrijkt hebbende schepen op de zee, aan de kostbaarheid van haar, want in één uur is zij verlaten.

De volgende groep die rouwt, bestaat uit de leiders van de andere religies.
Deze ‘zeelui’ proberen het natuurlijke leven via het godsdienstige te bevoorraden.
Zij leggen de verbindingen tussen de landen, via de zee.
Babylon ligt ook aan de kust, zelfs aan veel zeeën, maar wezenlijk is het op de natuurlijke wereld georiënteerd.
De zeelui zijn de mensen die werkzaam zijn in en bezig zijn met de religieuze wereld.
We denken hierbij in de eerste plaats aan de grote wereldgodsdiensten als boeddhisme, hindoeïsme en islam.
Maar ook aan theosofie, humanisme, rozenkruisers en dergelijke.
Ook zij zijn hevig geëmotioneerd en leven met Babylon mee vanwege de tolerantie die de overspelige gemeente ten opzichte van deze onchristelijke religies toont.

Ook zij hebben geprofiteerd van de ontwikkeling en de weelde van Babylon.
Zij zijn er rijk door geworden, dat wil zeggen dat de beschaving, de wetenschap en de kunstzinnigheid van Babylon ook hun ontwikkeling hebben gestimuleerd.
Uit de uitroep: Welke stad is er aan die grote stad gelijk? blijkt dat men het ‘christendom’ toch altijd als meerder, machtiger, schoner en meer vermogend heeft beschouwd.

We wijzen er nog eens op dat Babylon geen fictieve gemeente is, maar dat zij bestaat.
Zij is rondom ons en haar macht en invloed laat ze overal gelden.
Voor de derde keer wordt vastgesteld dat de ondergang van de afgevallen kerk totaal onverwacht en heel snel plaatsvindt.
Er zijn dus drie categorieën die om de val van Babylon treuren:

Van de laatste groep lezen we dat zij stof op hun hoofden strooien, een typisch religieuze manier van rouwen.
Het is onvoorstelbaar om zich in te denken wat het zijn zal als de officiële christelijke kerk plotseling instort en weggevaagd wordt.
Bij het instorten van de muren van Jericho beeft de aarde en worden de inwoners van het land verlamd van angst.
Maar als Babylon valt, schudden ‘hemel en aarde’ en zijn de mensen over de hele wereld ontzet.
Want in een heel korte tijd wordt twintig eeuwen ‘christelijke cultuur’ geëlimineerd!
Dit zal bij velen een enorme onzekerheid veroorzaken!