Openbaring

Openbaring 18:23
Somberheid in plaats van licht en vreugde

het licht van de lamp nooit meer in je schijnen.
Het feestgedruis rond bruid en bruidegom
zal in jou nooit meer te horen zijn.
Eens waren je handelaars de groten der aarde,
alle volken bezweken voor je verleidende toverij.

En licht van (een) lamp geenszins schijnt in u meer en (de) stem van bruidegom en bruid geenszins wordt gehoord in u meer, omdat de kooplieden van u waren de groten van de aarde, omdat door de toverij van u zijn misleid al de volken.

Alle licht wordt uit Babylon weggenomen.
Johannes schrijft dat het leven het licht van de mensen is (zie Johannes 1:4).
Daarom heersen in Babylon dood en duisternis.
Let op de tegenstelling met de echte stad van God, waar het Lam het licht is (zie Openbaring 21:23), die licht en leven geeft en waar geen nacht en duisternis zullen zijn.
Niemand voegt zich nog meer bij Babylon; de zonen en dochters profeteren in de echte gemeente óf zij volgen de vlag van het antichristelijke leger.

Geen ‘huwelijken’ worden meer in Babylon gesloten, de stad vernieuwt zich niet meer.
Er is namelijk geen contact meer met ongelovige buitenstaanders die zich door levensvernieuwing en doop in Gods geest bij de gemeente kunnen voegen.
De drang om het evangelie uit te dragen is verdwenen, omdat de liefde voor de naaste niet meer bestaat.
Babylon is onvruchtbaar geworden.

Als Israël ongehoorzaam aan de Heer is, krijgt het toenmalige Babylon de opdracht Israël te straffen.
Nu ontvangt het geestelijke Babylon dezelfde straf, waarmee het Israëls kwaad heeft vergolden (vergelijk vers 6).
Het vonnis dat Babel heeft moeten voltrekken, luidt:
Ik laat de vreugdezangen verstommen, bruid en bruidegom zullen niet langer van vreugde zingen, het geluid van de handmolens zal versterven en het licht van de lampen zal doven.
Heel dit land valt in puin en wordt een woestenij, en ook de omringende volken zullen de koning van Babylonië dienen, zeventig jaar lang
(Jeremia 25:10 en 11).

De handelaars op aarde zijn rijk aan Babylon geworden, maar natuurlijk bezit deze stad zelf ook handelaars die wat te geven en te ruilen hebben.
In de afgevallen kerk hebben de kunstenaars, de beroemde sprekers, de geleerden, de mannen van naam in cultureel, theologisch, religieus, maatschappelijk, politiek en economisch opzicht alle ruimte gekregen.

De Bijbel zegt dat weerspannigheid even erg is als toverij en eigenzinnigheid even slecht als afgodendienst (zie 1 Samuël 15:23).
Door haar weerspannigheid krijgt de ontrouwe kerk gemeenschap met de machten van de duisternis.
En met de vrucht hiervan heeft zij alle volken gevoed, in de eerste plaats uiteraard haar eigen leden.
Toverij is een vrucht, een resultaat van het contact van de menselijke geest met de demonen.
Zo is ook het aanbidden van (gestorven) heiligen, dus het contact zoeken met doden, niets anders dan spiritisme.
De (afgods)beelden die in bepaalde kerken worden gebruikt, zijn een middel om dit contact tot stand te brengen.
Het gevolg is een betovering die de mensen misleidt en hen scheidt van het echte, zuivere leven met God.

Ook kan verering van het geestelijke gedachtegoed van gestorven voorouders gemeenschap met hen geven.
Een voortdurend vasthouden aan denkwijzen van zogenaamde kerkvaders en theologen kan leiden tot occulte bindingen en dus tot geestelijke duisternis.
Veel gelovigen zijn hierdoor onbereikbaar geworden voor het echte evangelie.
Er rust een betovering op hen door bindingen met dwalingen, met doden en ceremonies.
Soms is er nog wel hoop op bevrijding en genezing en openbaring van de toekomst, maar dan niet langs de weg van Jezus Christus.
Men neemt dan de paranormale of occulte weg en komt zo volledig onder beslag van demonen.